|
Nog geen account? Klik hier om te registreren. |
Afgelopen zondag stond de eerste BEC wedstrijd op het programma. Het Belgian Enduro Championship steekt vanaf dit jaar in een nieuwe omkadering, onder leiding van ex kampioen Thierry Klutz die met TKO de promotie voorziet. Voor de toeschouwers zijn er tal van leuke "hot points" rond het parkoers, en er is een mooie interreeks met gevestigde waarden als Goblet, Vukcevic, Gauniaux, Vanderheyden, en de nieuwe blikvanger, Cédric Melotte.
Mijn eerste enduro wedstrijd kon niet rustiger beginnen, na de ietwat chaotische inschrijving (meer dan 300 piloten, al dan niet in orde met hun administratie, die allen een nieuwe timing chip kregen) had ik exact 2 minuten om aan m'n wedstrijd te beginnen. Ideaal met andere woorden, geen tijd om nerveus te worden. Nog vlug even m'n tijdstippen berekenen waarop ik aan de checkpoints moet zijn, en over het podium met m'n nieuwe "Team den Black" uitrusting. Ik was er klaar voor, de Yamaha was er klaar voor, en de zon was aanwezig... of toch niet?
Na een vrij vlot begin, waarin ik nog wat kon wennen aan de nieuwe motor, kwam ik aan de eerste gechronometreerde proef aan. Deze telde eigenlijk nog niet mee voor m'n dagklassement, maar daar was ik natuurlijk nog niet van op de hoogte. Het was een mooie proef, in een steengroeve, met een ondergrond van zand, steentjes, en stenen. Ik was iets te wild en kwam ten val in deze "proef". Enkel de moraal was geraakt, dus we konden gewoon verder, naar het lastigste deel van de verbinding. Bij de eerste checkpoint had ik wat tijd over, dus mogen we niet klagen over de verbinding, al was het laatste stukje vrij pittig te noemen.
De tweede verbinding stuurde ons langs een trialdomein, waar we ons door een vrij technisch stukje met stenen bezaaid kronkelden. Alles verliep verbazend vlot, de yamaha stuurde, klom en remde heel makkelijk, en ik ging al weer met wat meer vertrouwen naar de tweede proef. Dit was een soort van lang uitgerokken cross parkoers op een schitterende wei, maar het overvloedige sproeiwerk van de crossgoden had deze schitterende wei herleid tot een schitterend moddertraject. Al bij al dacht ik dat ik deze proef tot een goed einde heb gebracht, maar achteraf blijkt dat er in de enduro aggresiever moet worden gereden. Je moet je niet sparen voor de 2e of 3e ronde in een wedstrijd, maar je moet je 1 ronde voluit geven.
M'n eerste lus was uiteindelijk tot een goed einde gekomen, en ik kon beginnen aan de tweede ronde. Even tanken, eten, drinken, en we waren weer op weg. De proef in de steengroeve ging deze keer vlotter, al was ik waarschijnlijk iets te voorzichtig na m'n valpartij tijdens de eerste lus. Ik kon de verbindingen zonder al te veel problemen afleggen, en had nog wat reserves voor m'n laatste proef, in de modderweide. Ik kon ook deze zonder al te veel problemen afleggen, al verloor ik wel een halve minuut toen een piloot in een smalle passage ten val kwam en de weg blokkeerde voor een aantal deelnemers. Eigen schuld natuurlijk, ik had die piloot 2 bochten ervoor maar moeten inhalen, maar was op dat moment te voorzichtig...
Al bij al was het een leuke dag in Warnant. 3 uur motor rijden, 80 km afgelegd, en een 26e plaats in het klassement. Het resultaat moet dit jaar nog een pak beter worden, maar we hebben deze eerste wedstrijd overleefd, we zijn zeker dat de motor het goed doet, en de "Team den black" uitrusting kan tegen een aantal schuivers. Het wordt een mooi cross / enduro seizoen.
|