In de laatste pre-season race kreeg een niet zo indrukwekkende deelnemersveld Hawkstone Park voorgeschoteld. Beetje nat, maar dik berijdbaar enzo zagen we Tom vialle meteen nar de leiding spurten en Kay de Wolf ten val komen. Isak Gifting en Conrad Mewse waren mee en beheersten de race. Vialle leek met de vingers in de neus naar de zege te rijden, maar één ronde nadat Gifting de tweede plats op Mewse heroverde, kwam de Fransman ten val en viel de zege in de schoot van de zweed. De Wolf sloot af als derde, hij wes de enige die tijd goed maakte op de koplopers. Mewse ging naar vier voor Liam Everts, die een negende plaats verruilde voor de vijfde. Brent Aerden werd zestiende.

Vervolg onder Thor.

Credits: Glen Coldenhoff verkende zaterdag de omloop waar hi op zondag de Superfinale zou winnen. FB Coldenhoff.

In de tweede reeks lagen de kaarten min of meer geschud na een ronde. Mewse leidde voor Vialle, Kay Karssemakers, de Wolf, pas dan de winnaar van de eerste reeks Gifting en Evert. De Wolf maakte aast en spoorde door naar de derde plaats, over Karssemakers. Het gebeuk van de Wolf zorgde wel voor de schifting want Mewse, Vialle en Kay reden de rest op driekwart minuut. Gifting probeerde het wel, werd even vierde maar werd toch finaal in de steek gelaten door Karssemakers en Everts. De Wolf deed een ultieme poging en pitste Vialle de tweede plaats af. En strandde vervolgens op 1.45 seconde van reekswinnaar Mewse. En van de eindzege, want die ging met 1 punt verschil naar Mewse. Vialle werd derde voor Gifting. Everts werd vijfde. Aerden werd zeventiende in de reeks, negentiende in het klassement.

MX1 trainingssnelste Brent Van doninck was  niet mee met de toppers in de eerste start. Een beetje verrassend reed Mark Millward voor Glen Coldenhoff uit. En die werd gevolgd door Harri Kullas, Brian Bogers, Ben Watson en Calvin Vlaanderen. Kullas hield iedereen aan de praat tot Bogers toch voorbij raakte. Enkel ronden later kregen ze voorin een bonus omdat leider Millward gevallen was en Coldenhoff leider werd voor Bogers en Watson. Dan spreek ik even voor mijn winkel, omdat we toch af en toe er op gewezen worden dat we iets niet gezien hebben. Dat is soms zo, geef ik grif toe hey! Maar de Engelse TV-commentatoren hadden vier ronden nodig om te zien dat Bogers, die altijd binnen de 3 seconden van Coldenhoff had gereden de nieuwe leider was. Eerlijkheidshave, het gebeurde buiten beeld maar was wel te zien op de live timing. Ondertussen had ook Kullas zijn tweede drive gevonden en werd derde, voor Vlaanderen en Watson. Van Doninck reed even in zevende stelling, maar verdween dan uit de race.

Maar uitgerekend Brent zou voor een sensationeae revanche zorgen. Hij kwam als vierde uit de start, na Watson, Shaun Simpson, Thomas Kjaer-Olsen. Bogers verkeek zich in de eerste ronde en kwam als twaalfde door. Millward speelde maar even mee tot hij gepasseerd werd door Vlaanderen, die evenwel ook weg viel na enkele ronden. Da brak de race open toen Watson de Kawasaki op een oor legde en Simpson nu leidde voor Olsen. Maar het momentum voor Van doninck moest nog komen. Vanuit derde stelling moest hij even  in de rug kijken van Olsen. Vijf minuten voor tijd leek het alsof Olsen Simpson van de leiding ging verdrijven. Maar als een wervelwind kwam Brent aansluiten. De Herentalsenaar had al een  aantal ronden compleet andere lijnen gereden. En toen Olsen dacht dat het bingo was werd hij en Simpson Op goed 100 meter baan gepasseerd door Van doninck die in dezelfde move ook Simpson uit schakelde. Olsen passeerde alsnog de leeg gereden Simpson voor de tweede plaats. Ondanks een bleke slotreeks ging de dagzege naar Bogers (7de reeks)  voor Coldenhoff (zesde reeks) en Olsen.

De superfinale begon met de afwezigheid van Van doninck en Gifting en een massaval zonder de grote namen. Watson en Coldenhoff draafden voorop. Kullas viel er tussen uit. Dat gaf drie Nederlanders bij de eerste vier want Bogers claimde de drie voor de Wolf. Zoveel druk kon Watson ook niet aan. En toen hij even de foute lijn reed was Coldenhoff daar om de leiding in te pikken. Watson bleef tweede voor Bogers, Olsen en de Wolf. De slecht gestartte Liam Everts rukte samen met Vialle op naar de tiende en achtste plaats.